بي شخصيتهاي متشخص

ميخوام سر خودم  فرياد بزنم
فرياد براي شخصيتهاي پوچي كه تعريفشون كردم
ميدونيد چرا؟
وقتي به يك مستخدم رسيدم با اينكه ميدونستم انسان پاكيه و دل صافي داره ولي چون بهش ميگفتن مستخدم حاضر نشدم بهش دست بدم نكنه شايد جلوي ديگران كوچيك شم!
چرا وقتي به يك كارگر ساده كه داره عرق ميريزه ولي حاضر نيست ذره اي پول حروم سر سفرش ببره زورت مياد يه خسته نباشيد ساده بگي؟
چرا وقتي از كنارش رد ميشي طوري برخورد ميكني كه انگار اصلا وجود نداره؟
اما وقتي پيش كسي ميري كه براش مهم نيست از چه راهي پول در مياره ولي ظاهر آراسته اي داره هزار جور احترام ميذاري؟
محمد شخصيت آدمها رو با چي مي‌سنجي؟
پولشون؟ مقامشون؟ ماشينشون؟ سوادشون؟ ظاهرشون؟
تا دير نشده فكرت رو عوض كن، نگاهت رو عوض كن ، براي شخصيت آدمها بخاطر وجودشون ارزش قائل شو...